| จำนวนผู้อ่าน 1165 คน ผู้โหวต 0 คน
คะแนนข่าว 
ขนาดตัวอักษร

 
ก่อนสวมเสื้อกราวด์

ความสุขสนุกสนานท่ามกลางเพื่อนๆในวันวาน เป็นภาพอดีตในความจำของ ทพ.สม สุจีรา นักเขียนเจ้าของผลงาน “ไอสไตน์พบ พระพุทธเจ้าเห็น” , “เกิดเพราะกรรมหรือความซวย”,  “ทวาร 6 ศาสตร์แห่งการรู้ทันตนเอง” , “เดอะ ท็อปซีเคร็ต” และ  “เจาะตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช” รวมทั้งกำลังร่วมกับบริษัท อมรินทร์ พริ้นติ้ง จำกัด เปิดคอร์สสอนฟิสิกส์แก่นักเรียน 

ทพ.สมเรียนถึงระดับม.3 ที่ ร.ร.อัสสัมชัญ ต่อชั้น ม.4-ม.5 ร.ร.เตรียมอุดมศึกษา และระดับปริญญาตรีคณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล การเรียนแต่ละแห่งไม่เคยขาดเพื่อน ทว่าสนิทกับเพื่อนระดับมหาวิทยาลัยมากกว่า ด้วยเหตุว่าเรียนด้วยกันนานที่สุด 6 ปี นอกจากเรียน ยังร่วมกิน และเที่ยว ในรุ่นเพื่อนผู้ชายและผู้หญิงทั้งหมด 60 คน สนิทกันทุกคน ทว่าส่วนใหญ่เวลาไปเที่ยวเป็นกลุ่มเพื่อนผู้ชายรักทะเล รักภูเขาเหมือนกัน น้อยครั้งไปเที่ยวกับเพื่อนผู้หญิง เพราะไม่ลุยเท่าผู้ชาย
 
ความสนิทสนมกับเพื่อนกลุ่มเรียนมหาวิทยาลัยมากเป็นพิเศษ ทพ.สม บอกว่ามากจากพื้นฐานคล้ายกัน ในเรื่องความคิด การเรียน การพบกับอุปสรรคปัญหาหรือการเรียนหนัก เมื่อได้ไปเที่ยวและผ่อนคลายพร้อมกันจึงเกิดความรู้สึกดีๆ นำปัญหาที่เจอมาพูดคุยในเรื่องเดียวกัน เหมือนคนอยู่ในสถานการณ์เดียวกันมาอยู่ร่วมกัน จึงมีความเห็นอกเห็นใจหรือความรู้สึกเดียวกัน ในภาพกำลังสนุกสนานกับกลุ่มเพื่อนสนิทขณะเรียนอยู่ชั้นปีที่ 4 ในระหว่างไปเที่ยวเกาะแสมสาร อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี เมื่อปี 2532
 
“ชีวิตในวัยเรียนเป็นชีวิตที่สนุกสนาน เพราะไม่ต้องรับผิดชอบอะไรมาก ชีวิตในวันนั้นเมื่อผ่านมาแล้วไม่สามารถหวนกลับไปได้อีก และไม่สามารถหาช่วงเวลาแห่งความสุขนั้นได้ในวันและเวลานี้ เพราะด้วยวัย หน้าที่การงาน และความคิดเปลี่ยนไป ทำให้การดำเนินชีวิตของแต่ละคนมีทางเดินของตัวเอง ประทับใจเพื่อนมหาวิทยาลัยมาก เหมือนอยู่ในอาชีพเดียวกัน รู้สึกว่าต้องเจอกันตลอดชีวิต เมื่อพบเพื่อนมหาวิทยาลัย สามารถพูดคุยกันได้ ต่างจากเพื่อนระดับประถมฯและมัธยมฯ เพราะช่วงนั้นแต่ละคนไม่รู้ทิศทางของตัวเอง”

ทุกครั้งที่นำภาพเก่ากับเพื่อนมาดู  ทพ.สม คิดเสมอว่าไม่สามารถย้อนวันเวลากลับไปได้อีก ขณะเดียวกันเพื่อนๆก็ห่างกันไป บางคนมีครอบครัว  บางคนเปิดคลินิก ต่างคนต่างมีภาระหน้าที่ต้องรับผิดชอบ จึงไม่มีโอกาสพบ พูดคุยหรือไปเที่ยวด้วยกันเหมือนก่อน พบกันบ้างในงานประชุมวิชาการปีละ 1-2 ครั้ง แม้ไม่เจอกันบ่อยทว่ารู้ว่าเพื่อนคนนี้ประจำอยู่โรงพยาบาลไหน  เพื่อนคนนั้นเปิดคลินิกอยู่ที่ไหน เพียงแต่เวลาพบกันไม่มี เป็นเรื่องของเวลามากกว่าที่ไม่ลงตัว

“ทุกวันนี้เพื่อนส่วนใหญ่อยู่ในวงการนักเขียน หลังจากเริ่มเขียนหนังสือในปี 2550 นอกจากเพื่อนนักเขียนยังมีเพื่อนกลุ่มทีมงานบริษัท อมรินทร์ พริ้นติ้ง จำกัด ที่ต้องพูดคุยและประสานงานกัน ถือเป็นอีกโลกหนึ่งที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน สนุกไปอีกแบบ นอกเหนือจากโลกทันตแพทย์ ทุกวันนี้ไปเที่ยวก็ไม่เหมือนไปกับเพื่อนสมัยเรียน ไม่ได้อารมณ์และความรู้สึกเหมือนวัยเรียน แม้ว่าการไปเที่ยวในวันนี้มีพร้อมทุกอย่างไม่ต้องไปลำบากเหมือนก่อน ไม่ต้องโบกรถ ไม่ต้องนอนที่พักราคาถูกๆ และไม่ต้องกินอาหารแบบกระเหม็ดกระแหม่ แต่อีกไม่นานคงมีเพื่อนในวัยนักเรียนด้วย”

“เยี่ยมรุ้ง”


ส่งให้เพื่อน แสดงความคิดเห็น
เน้นข้อความก่อนพิมพ์ พิมพ์หน้านี้

ให้คะแนนข่าว ต่ำสุด   สูงสุด
กฎระเบียบการแสดงความคิดเห็น
ทุกความคิดเห็นจะขึ้นแสดงโดยอัตโนมัติทันทีที่ได้รับข้อมูล
ไม่อนุญาตให้ใช้คำหยาบ การดูถูก เสียดสี นินทาว่าร้าย สร้างความแตกแยก ไม่เหมาะสม
ไม่อนุญาตให้มีการโฆษณาสินค้าใด ๆ ทั้งสิ้น ทั้งทางตรงและทางอ้อม
ทุกข้อความไม่ควรดูถูก ลบหลู่ต่อองค์กรต่าง ๆ ทั้งในส่วนของเอกชน และทางราชการ
ควรให้ความเคารพต่อสถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ก่อนจะแสดงความคิดเห็นใด ๆ
ทุก ๆ ความคิดเห็นเป็นข้อความที่ทางผู้เข้าเยี่ยมชมเข้ามาร่วมแสดงออกในเว็บไซต์ ทาง ทีมงานเดลินิวส์เว็บไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ ทั้งสิ้น และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
เดลินิวส์เว็บขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็นที่ไม่เหมาะสมได้ทันที โดยไม่ต้องมีการชี้ แจงเหตุผลใด ๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้นทั้งสิ้น
ทั้งนี้ ผู้เข้าร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมกันตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ ด้วย การตกปุ่ม "แจ้งลบ" ซึ่งทันทีที่ทางทีมงานได้รับการแจ้งลบครบ 5 ครั้ง จะทำการพิจารณา ลบข้อความดังกล่าวทิ้งทันที
สมาชิก คลิกที่นี้ เพื่อเข้าสู่ระบบ
แสดงหน้าที่ 1 จากทั้งหมด 1 หน้า, จำนวนความคิดเห็นทั้งหมด 0 ความคิดเห็น
1